Natuurlijk wilden Sjors en Sjimmie na al hun wederwaardigheden weleens echt vakantie houden. Ze maakten een prachtig plan en pakten hun koffers. Maar van heerlijk luieren zou niet veel komen. Ze zaten nauwelijks in de trein of het avontuur hand hen weer te pakken. Ook daarover wordt in dit boek verteld.
De vele lezertjes, die handig met kleurkrijt weten om te gaan, kunnen ook deze keer hun hart weer ophalen.
Veel plezier!

Uitvinder vraagt 2 flinke jongens voor proeven’ lezen Sjors en Sjimmie op een dag in de krant. Ze besluiten het baantje te nemen en gaan naar de uitvinder, J.A. Vonst, die een tijdmachine ontworpen heeft en de twee jongens als proefkonijn wil gebruiken.

Door Frans Piët

Op een dag vinden Sjors en Sjimmie een fles op het strand met een brief erin met Afrikaanse tekens. Gelukkig kan Sjimmie de tekens lezen en ze komen tot de ontdekking dat de vinder van die brief naar Afrika moet om geschenken in ontvangst te nemen. Daar ze geen geld voor de reis hebben gaan ze als verstekeling aan boord van een schip dat een piratenschip blijkt te zijn. Ze lijden schipbreuk en spoelen op Afrika aan. Daar ontmoeten ze Sjimmie’s vader en moeder en gaan per scooter naar het zuiden waar een oom van Sjors een diamantmijn heeft en waar ze, na eerst nog tweemaal in een politiecel gezeten te hebben, uiteindelijk aankomen.

tekeningen: Frans Piët

tekst: Frans Piët

uitgave: De Spaarnestad – 1961
20,4 x 27,9 cm

softcover, 104 pagina’s, om en om pagina’s in kleur en zwart/wit

Wat een vervelende toestand in Minasoussa! De mensen lijden er aan een gevaarlijke en raadselachtige ziekte: de bibberziekte. Sjors en Sjimmie besluiten het nodige geld bijeen te brengen, zodat iedereen weer beter kan worden, maar daardoor komen ze terecht in een reeks spannende avonturen.

Ditmaal bouwen de jongens met behulp van Bill Bougie een eigen autootje. Ze worden lid van de Baanbrekers, de raceclub van Bill, en raken met hun wagentjes in de hachelijkste situaties.

“Sjors en Sjimmie bij de baanbrekers” is een klassiek album uit de langlopende Nederlandse stripreeks, getekend door Frans Piët. Dit specifieke verhaal is een perfect voorbeeld van de sfeer en de thema’s die de reeks in de jaren ’50 en ’60 kenmerkten.

Verhaal en Thema
Het centrale thema van “Bij de baanbrekers” is de naoorlogse wederopbouw en de doe-het-zelfmentaliteit. Sjors, Sjimmie en hun vrienden van de Rebellenclub besluiten om “baanbrekers” te worden. Dit houdt in dat ze een stuk woest land ontginnen om er iets nieuws op te bouwen, zoals een eigen clubhuis, een kamp of een speeltuin.

De typische verhaallijn omvat:

1. Het Plan: Sjors komt als de slimme leider met een ambitieus plan.
2. Samenwerking: De hele Rebellenclub wordt gemobiliseerd. Iedereen heeft een taak en door samen te werken proberen ze hun doel te bereiken.
3. Tegenslag: Hun project wordt vaak gedwarsboomd door de rivaliserende bende van de Kolonel en zijn “Kraaien”, die proberen de boel te saboteren. Ook hebben ze te maken met praktische problemen, zoals geldgebrek of materiaaltekort.
4. Vindingrijkheid: Sjors en Sjimmie lossen problemen op met slimme en creatieve oplossingen.
5. Humor: De humor komt voort uit de situaties, de misverstanden en natuurlijk het kenmerkende, quasi-Engelse taalgebruik van Sjimmie (“Sjimmie niet lullen, Sjimmie doen!”).

Sfeer en Betekenis
Het album ademt een sfeer van optimisme, avontuur en vriendschap. Het is een tijdsdocument van de jaren ’50, waarin hard werken, vindingrijkheid en gemeenschapszin hoog in het vaandel stonden. De strip propageerde op een speelse manier de boodschap dat je met doorzettingsvermogen en samenwerking veel kunt bereiken.

De tekenstijl van Frans Piët is realistisch en gedetailleerd, wat de avonturen een geloofwaardig karakter geeft.

Sjors en Sjimmie zijn op de kermis en gaan een ritje maken in een ruimtecabine. De cabine schiet los en verdwijnt in de ruimte. Na een lange reis landen Sjors en Sjimmie op de Pintoplaneet, waar ze de vreemdste avonturen beleven. Professor Stieltjes, Liselotje en haar vader gaan Sjors en Sjimmie achterna en uiteindelijk komt het gezelschap weer heelhuids op aarde aan. Van de Pintoplaneet hebben Sjors en Sjimmie twee dingen meegenomen, een knoppenbordje waarmee je kunt vliegen en jezelf onzichtbaar kan maken en een echte vliegende schotel.

Franciscus Antonius Hendricus (Frans) Piët (Haarlem, 17 februari 1905 – aldaar, 5 januari 1997) was een Nederlandse striptekenaar. Hij is vooral bekend omdat hij van 1938 tot 1968 de vaste tekenaar was van Sjors en Sjimmie.

Piët liet Sjors en diens vriendjes allerlei kwajongensstreken uithalen en had een groot succes met zijn creatie. In de Tweede Wereldoorlog kwam echter een voorlopig einde aan dit succes. De Duitse bezetter verbood de bladen waarin Sjors verscheen. Na de oorlog verving Piët de rebellenclub door het jongetje Sjimmie, waarmee hij zijn eerdere creatie van Simmy deed herleven (Simmy en Wo-Wang, over een donker jongetje en zijn Chinese vriendje). Sjors en Sjimmie werden zeer populair in het naoorlogse Nederland. Hoewel Piët nog andere strips tekende (Uit de luierjaren van Sjors (1950-1954), Streken van een Kleine Strop (1950-1954) en de vedettestrip TiTa Tovenaar (1974)), bleef hij tot zijn pensionering onlosmakelijk verbonden aan Sjors en Sjimmie. Pas in 1969 gaf hij zijn penseel symbolisch over aan Jan Kruis, die de strip zou moderniseren.

Frans Piët overleed in 1997 aan de gevolgen van een hersenbloeding.

Nederlands – Softcover – 1965 – 104 pagina’s

ISBN: geen

Druk: 1e druk

Staat: Redelijk

Uitgever: De Spaarnestad